การฝึกอบรมในวันศุกร์ที่ 16 กันยายน  2565  ซึ่งเป็นการจัดอบรมเป็นครั้งที่ 10

โดยในช่วงแรกจะเป็นช่วง วกส. Talk มาแชร์สิ่งที่น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ของตนเองหรือสิ่งที่น่าสนใจในภาคการเกษตรให้เพื่อนๆได้ฟัง ซึ่งเป็นประโยชน์และให้เกิดการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ ระหว่างผู้บริหารระดับสูงทั้งภาครัฐและเอกชน เพื่อไปพัฒนาต่อในภาคการเกษตร

นำโดย คุณโต้ง ทวีพงศ์ สุธรรมพันธุ์ (ตัวแทนจากกลุ่มเอราวัณ)

ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท พาวเวอร์ อโกรเทค (ประเทศไทย) จำกัด

มาในหัวข้อ “อุตสาหกรรมโดรนเกษตรในประเทศไทย”

และท่านที่ 2 คุณเบ็น รัฐชทรัพย์  นิชิด้า (ตัวแทนจากกลุ่มพญาหงส์)

คณะที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

มาในหัวข้อ “วิกฤตอาหารโลก”

วันนี้จะได้พบกับวิทยากรท่านแรก ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง e-Commerce ของหลายๆ แบรนด์

ที่จะทำให้เปิดมุมมองการตลาดได้กว้างขึ้นและไปไกลสู่อนาคต
คุณกุลธิรัตน์ ภควัชร์ไกรเลิศ

นายกสมาคมผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไทย (THECA),

ผู้ร่วมก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร Thailand e-Business Center (TeC),

อดีตผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด แบรนด์ และพันธมิตรธุรกิจแห่ง Lazada

มาในหัวข้อบรรยาย “e-Commerce กับภาคการเกษตรไทย Get insight from China growth hacking สู่การพัฒนาประเทศไทย”

“หัวใจของ digital economy มีจุดเด่นของแต่ละที่เป็นของตัวเองในด้านต่างๆเช่นอุตสาหกรรมเกษตร

Alibaba มองตัวเองเป็นบริษัทด้าน Ai ผลิตอะไรที่ตอบโจทย์ลูกค้าที่สุดต้องการช่วยให้มดตัวเล็กสู้กับช้างได้

e-commerce ecosystem สร้างเทศกาลแห่งการซื้อของขึ้นมาเป็นกระแสระดับโลกอย่าง 11.11 12.12”

และพบกับไฮไลท์ของวันนี้ วิทยากรมากความสามารถทั้งในด้านนิติศาสตร์ เรื่องกฎหมาย เรื่องวัฒนธรรม และเรื่องเทคโนโลยี

คุณสุรางคณา วายุภาพ

ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและผู้ร่วมก่อตั้ง บริษัท บีเทค เทคคอมพานี จำกัด

กับหัวข้อบรรยาย “ปลดล็อกกฎหมายภาคเกษตรโอกาสอุปสรรคความท้าทายทำอย่างไรเกษตรกรไทยจึงเติบโต”

“ถ้าเราคิดว่าเราเป็นประเทศส่งออกรายได้จากการเกษตรกรรมมันมีเยอะมากเลยก็ต้องนึกถึงกฎหมาย 2 กลุ่มกฏหมายของประเทศต้นทางคือประเทศเราเองกับประเทศปลายทางว่ากติกาของเขามีอะไรบ้างสิ่งที่ยากที่สุดในวันนี้คือว่าประเทศปลายทางจะกำหนดกฎกติกามากมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะเป็น Non-tariff barriers ขึ้นมาเป็นเงื่อนไขในการส่งสินค้าไปส่งในประเทศเขาซึ่งอันนี้เป็นนโยบายของประเทศเขาเลยเช่นญี่ปุ่นอาจจะกำหนดแบบหนึ่งอเมริกาอาจจะกำหนดแบบหนึ่งประเด็นคือถ้าไม่ใช่บริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีประสบการณ์มากพอและมีความชัดเจนกับเรื่องนี้พอมันยากมากสำหรับเกษตรกรไทยที่จะรู้ล่วงหน้าเพราะมันจะกลายเป็นว่าถ้าเราไม่สนใจเรื่องนี้เท่ากับว่าเราส่งของไปโดยที่ปลายทางเป็นคนตัดสินใจว่าเข้าได้หรือเปล่าหรือต้องกักกันสินค้านั้นไว้ก่อนเป็นต้น”